به مناسبت بیستمین سالگشت درگذشت او
سروناز وسایه سازه ملک میراثم تو بیدی - چاره سازه درد حرمان قامت رعنام تو بیدی
مونس درد آشنایه شویل تارم تو بیدی - شمع سوزان سرایم بخت و اقبالم توبیدی
سروناز سینه چاک روز دیرینم تو بیدی - جان فدای آب و خاکم حال و احوالم تو بیدی
همیشه خدا تو این فکر بودم که یه جوری و به یه طریقی به روح بزرگ وارجمند مرحوم ابراهیم تاجبخش عموی فقیدمان خدمتی کرده باشم ؛ هر چند زمانی که ایشان از میان ما رخت بر بست ،امثال ما دانش آموزان ابتدائی بودیم واز شخصیت و زندگی او بطور جدی چیز زیادی نمی دانستیم و تنها خاطرات خیلی جزئی از حالات و برخوردهای او در ذهنمان باقی مانده بود. اما در طی این سالها که از فقدان آن عزیز می گذرد همیشه در پی فهمیدن او بوده ام و واقعاً شخصیت منحصر به فردی را در ایشان یافتم که مرا وادار به نگارش این یادداشت کوتاه در این وبلاگ کرد . در طی این سالها ؛ همصحبتی بااقوام و دوستان ایشان وبیان زندگی و خاطرات او از زبان آنها- بیشتر و عمیقتر- مرا با شخصیت ایشان آشنا ساخت. بعضی افراد حتی طریقه عکس انداختنشان نیز خاص و منحصر به فرد است وایشان را حتی می توان با عکس هایش شناخت و فهمید که کی بود و چگونه زندگی کرد و چطوررفت ؟
ابراهیم تاجبخش متولد سال 24 خورشیدی بود . عمر زیادی نکرد، اما زندگی پربار ،فداکارانه و با عزتی داشت که برای وابستگان مایه افتخار و امتنان بود .او زندگی و شخصیت کاریزماتیک گونه ای داشت که برای همه دوستانش مایه افتخار و اعتبار بود .
ابراهیم تاجبخش فارغ التحصیل و معلم دوره بهمن بیگی بود. در مدارس پل فهلیان ، کارخانه قند ممسنی و ... به تدریس ریاضیلت مشغول بود . آنچه که او را نزد وابستگان ، منسوبین ، دوستان و اطرافیانش در جایگاه رفیعی می نشاند، خصوصیات منحصر به فرد و بی همتایی نظیر جدیت در حل مشکلات مردم ، اقتدار و ابهت روحی وفیزیکی ایشان ،مردم داری و مردم دوستی او و... بود؛ بطوری که هر کس که لحظه ای - حتی اندک- از زندگی با او برخورد ویا ارتباطی داشته از ایشان به نیکویی و خوبی یاد می کند .
مرحوم تاجبخش مسوول اخلاقی شورای روستای دولت آباد ممسنی بود و برای مردمان این روستا در زمینه تاًمین امکانات رفاهی واقتصادی نظیر برق کشی روستا ،تاًمین آب آشامیدنی ،بهسازی وراه سازی روستا ،تسهیلات کشاورزی وجدول کشی زمین های کشاورزان ،حل مشکلات ومصائب قومی و خانوادگی روستائیان و... تلاشها و کوششهای خستگی ناپذیری انجام داد که نام بردن از آن همه مساعدت ،در این متن کوتاه وبلاگی نمی گنجد .
ابراهیم تاجبخش معلمی بود مهربان و در عین حال مقتدر . انسانی بود شرافتمند ،آبرومند و با عزت . او کوتاه زیست اما زندگی بلندی داشت که هنوز ردپای وجود پر شکوه وپرعظمتش را در میان قوم خویش احساس می کنم و می بینم که می گوید:
« شرافت،انسانیت و مردمداری سرلوحه راهتان باد».
روحش شاد و یادش گرامی و پر رهرو باد.