| تبليغات | X |
برای اطلاع و مشاهده ی مطالب و یادداشت های این شماره ی فصلنامه ی فراسو به آدرس وبلاگ این نشریه مراجعه فرمائید:
در یکی دوسال اخیر٬ تلویزیون ایران نگاهی ویژه به سریال های کره ای( کره ی جنوبی) داشته و سریال های چندی نظیر جواهری در قصر٬ امپراطور دریا و به تازگی تاجر پوسان را از شبکه های مختلف پخش کرده و می کند. سریال هایی که دارای حجم زمانی زیادی اند و وقت شبانه یا روزانه ی خیلی از مخاطبین را در هفته به خود اختصاص داده وبینندگان خاص خود را یافته است. حال بماند از اینکه این سریال ها با تغییرات زیادی در دوبلاژ٬ نام٬ متن و... مواجهند و در آنها بسیاری از سکانس ها و صحنه ها برش می خورد و یا از لحاظ فرمی و فنی و ساختی و حتی داستانی مورد انتقاداند. منظور من در این یادداشت نگاه و هدفی است که این سریال ها در خود می نمایانند و ما از آنها استنباط می کنیم.
شایان ذکر است که در این برنامه های کره ای یک مفهوم به عینه و به وضوح مشاهده می شود و آن چیزی نیست جز کار و مبارزه و تلاش در رقابتی جدی و سنگین برای دستیابی به اوج و فراز و قدرت. شاید خیلی ها به جنبه ی قهرمان سازی و قهرمان پروری در این سریال ها بتازند و بگویند دوره ی این مولفه ها به سرآمده است اما مگر قهرمان شدن در طی فرایند هیچ نبودن و به همه چیز رسیدن کلیشه می شود؟
در این سریال ها برای رسیدن به قدرت سیاسی و نظامی یا اقتصادی و تجاری و علمی رقابتی سنگین در می گیرد. هرکسی برای دستیابی به هدف نهایی خویش به مبارزه و تلاشی سخت و پیچیده دست می زند و کسانی در این مبارزه ها پیروز می شوند که تلاش و تکاپویی مضاعف تر و جدی تر و صادقانه تری تدارک ببینند و به اخلاق و شرافت انسانی توجه نمایند.
به طور نسبی می توان به این نکته اذعان داشت که محتوای آثار هنری و ادبی هنرمندان و نویسندگان یک جامعه نشانگر فرهنگ و تفکرات مردم همان جامعه است و در فیلم ها و سریال های ساخته شده توسط فیلمسازان یک کشور٬ علایق و سلایق فکری و فرهنگی مردم همان کشور هویدا ست. لذا کره ی امروز را می توان از سریال هایشان فهمید. کره ای پرتلاش٬ مبارز و مترقی. کره ای که به واسطه ی همین کوشش های بی وقفه ی مردمانش٬ بسیاری از ابزارآلات رفاهی جامعه ی بشری را تولید می کنند و خود را از جمله کشورهای پیشگام و مترقی جهان امروز نمایانده اند.
در کنار سریال های کره ای اگر نیم نگاهی هم به سریال های وطنی بیندازیم به جز معدود سریال های تاریخی٬ عمده ی سریال ها به مفاهیم و موضوعاتی نظیر عشق و دوستی وارتباط و ازدواج و... می پردازند و کمتر به جنبه ها و ژانرهای دیگری توجه می نمایند. حال این سوال پیش می آید که آیا آنچه در جامعه امروز ما می گذرد چیزی غیر از سناریوی اکثر فیلم ها و سریال های تلویزیونی ماست٬ فیلم و سریال هایی که در آنها کمتر خبری از کار و تلاش و مبارزه است؟!