چند روز پیش برای گفتگو و مصاحبه با محمد بهمن بیگی جهت چاپ در نشریه فراسو به دیدار ایشان رفتیم دیداری که به همت یک از معلمان بازنشسته عشایری و به همراهی دوتن از دوستان در منزل ایشان واقع در شیراز تدارک دیده شد. از چند هفته قبل از این دیدار من خود را سرگرم مطالعه و دوباره خوانی تمامی کتب ، مقالات، گفتگوها و حتی سخنرانی های ایشان کرده بودم. همه اینها تاثیر خود را بر ذهن و جان من گذاشته بود و از مطالعه آثار و گفتگوهای ایشان به وجد می آمدم و لذت می بردم اما روز دیدار و گفتگو چیز دیگری بود. چیزی فرای همه خواندن ها و شنیدن ها. آن روز و در آن دیدار فهمیدم که بهمن بیگی یک شبه و همینطوری بهمن بیگی نشد بل هوش ، درایت ، معرفت ، صراحت ، بلاغت و شخصیت کاریزمای ایشان به علاوه ماه ها و سال ها تحمل سختی ها و سفرها و جدیت ها باعث ظهور بهمن بیگی امروزی و معرفی ایشان به جامعه ایران شد.

بهمن بیگی روزهای سالخوردگی و کهولت را در کنار همسر و همراهی صمیمی و متواضع ونیکوخصال می گذراند با این حال هوش و حافظه قوی و مثال زدنی ایشان در سن ۸۸ سالگی مرا به تحسین و تعجب و ارادت صدچندان واداشت به طوری که این دیدار و گفتگو یکی از روزهای به یادماندنی و موثر و شیرین و فراموش ناشدنی زندگی ام خواهد بود. با ایشان در طول دوساعتی که آنجا بودیم از خیلی چیزها پرسیدیم که حاصل این گفتگوی اختصاصی و گزارش آن را در پرونده ای ویژه به همراه یادداشت هایی از طرف جمعی از دوستان، معلمان،نویسندگان و همکاران عشایری ایشان در شماره بعدی فراسو خواهیم آورد. 

روزنامه کارگزاران به سردبیری مهران کرمی در شماره امروز خود -پنجشنبه 07/06/87 - در صفحه آخر و در ستون مجله روز به معرفی شماره دوم فصلنامه ی فراسو پرداخته است. در این یادداشت کوتاه که توسط مهرزاد احمدی نوشته شده به گفتگوها و تعدادی از عناوین مقالات و مطالب این شماره فراسو و شماره ی پیشین اشاره داشته است. در ضمن طرح روی جلد این شماره ی مجله ی فراسو نیز در میان این یادداشت رسانه ای دیده می شود.   

در انتهای ستون مجله روزِ روزنامه امروز کاگزاران وبلاگ فصلنامه ی فراسو نیز معرفی و برای استفاده خوانندگان علاقه مند آورده شده است.