برای اطلاع و مشاهده ی مطالب و یادداشت های این شماره ی فصلنامه ی فراسو به آدرس وبلاگ این نشریه مراجعه فرمائید:

وبلاگ فراسو www.farasoomag.blogfa.com

بخش رستم شهرستان ممسنی پس از سال ها کش و قوس در تقسیمات کشوری از شهرستان ممسنی منفک و تحت عنوان شهرستان «رستم» موجودیت یافت و فرمانداری آن توسط جمعی از دولتمردان و سران شهرستان و استان افتتاح گردید. در این باره به زعم خویش چند نکته ریز و درشت را منعکس می کنم:

۱-بهمن بیگی در انتهای کتاب «بخارای من ایل من» موجودیت استان کهگیلویه و بویراحمد و شهر یاسوج را نه به خاطر جغرافیایش و نه حتی به خاطر جمعیتش می پندارد بلکه اعتقاد به قدرت مردمانش دارد در تبدیل شدن دهستانی به شهر و استان. حال آیا چنین سخنی در مورد رستم هم صادق است؟ به گمانم تا اندازه ای که نه همه مردمانش را شامل شود صادق است چرا که تا جایی که من شنیده و دیده ام تعدادی از فرزندان این شهرستان نوپای رستم تلاش و پیگیری جدی و مستمری در راه تحقق این امر صورت داده و همواره در جهت به ثمر رسیدن این موجودیت در تکاپو بوده اند.

۲-بخش رستم(ببخشید) شهرستان رستم٬ شهرستانی در حدود ۷۰هزار نفر جمعیت دارد که از لحاظ امکانات آب،برق و گاز بسیار ضعیف است و بنا به آمار و ارقام ‪ ۱۶‬روستای بالای ‪ ۲۰‬خانوار و ‪ ۹۰‬روستای زیر ‪ ۲۰‬خانوار در این شهرستان با مشکل آبرسانی مواجه هستند. در عین حال فقر ٬ بیکاری٬ اعتیاد و مشکلات عدیده زیرساختی در این منطقه ای که فرهیختگان و تحصیلکردگان بی شماری را در خود نهفته دارد بیداد می کند. بنابراین انتظاری که از مسوولین این شهرستان نوپا می رود این است که در همین آغاز راه به جای ورود به بازی های «بگیر و ببند و تصفیه کن» به فکر آبادانی و رفاه و سازندگی این دیار محروم و ستمدیده و در عین حال زرخیز و سرسبز باشند. 

۳-کاشکی به جای شهرستان «رستم» به تصویب می رساندند شهرستان «رستم ممسنی». آخر رستم پاره تن جدا ناشدنی ممسنی است.