برای اطلاع و مشاهده ی مطالب و یادداشت های این شماره ی فصلنامه ی فراسو به آدرس وبلاگ این نشریه مراجعه فرمائید:

وبلاگ فراسو www.farasoomag.blogfa.com

منطقه ممسنی در ابتدای دهه ۴۰ شمسی به عنوان شهرستان ممسنی شناخته شد و در جغرافیای ایران شکل تازه ای یافت. قبل از آن به عنوان بخشی از کازرون به حساب می آمد.

سرهنگ تژده به عنوان اولین فرماندار ممسنی به تغییر و تحولات گسترده ای در زمینه های خدمات عمرانی٬ فضای سبز٬ بهداشت٬ کشاورزی و باغداری٬ ارتباطات و... همت گماشت که برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توان به شماره جدید نشریه فراسو که در طی چند روز آینده منتشر میشود رجوع نمود.

با حضور تژده٬ ممسنی و خصوصا مرکز آن نورآباد٬ صاحب چهره ای سبز و جدید شد. بولوارها و خیابان های منظم و دلباز و وجود درختان تنومند و سرسبز به شهریت نورآبادممسنی افزود. اما این تغییرات نیک و مثبت با رفتن تژده به درستی ادامه نیافت.

در طی دهه های اخیر فرمانداران و شهرداران زیادی آمده و رفته اند. هر یک در حد بضاعت و توان فکری خود کاری کرده یا نکرده اند. اما آنچه امروز بعد از چند دهه در میان کوچه و پس کوچه های شهر نورآباد ممسنی مشاهده می کنیم چیزی فراتر از کارهای دهه ۴۰ نیست. شهر و منطقه در حیطه مسائل عمرانی و زیرساختی رشد چشمگیری نیافته است.

نوراباد ممسنی برای بزرگ شدن٬ مهم شدن و شناخته تر شدن احتیاج به مدیریت های خلاقانه و بلندپروازانه ای دارد. ممسنی برای ورود به عرصه رقابت های توسعه ای با مناطق دیگر باید به ساخت نمادهای مستحکمی در زمینه های اقتصادی٬ توریستی٬ کشاورزی و حتی صنعتی بپردازد. ارتباطات گسترده مدیریتی با شیراز و پایتخت در این زمینه می تواند از اهمیت مهمی برخوردار باشد. با رایزنی های گسترده٬ جذب منابع و امکانات دور از دسترس نیست. بی شک تعدد و وفور متخصصین محلی و منطقه ای برای استفاده بهینه این منابع و سرمایه گذاری ها می تواند کمکی دوچندان به شمار آید.

لیاقت و ظرفیت ممسنی در زمینه های مختلف توسعه فراتر از آنچه که امروز می بینیم هست.