تا کنون در عمر چندساله فعالیت های فرهنگی و سیاسی خود تا این اندازه دچار یاس و سرخوردگی نشده بودم.  در عین حال هیچ زمانی نیز تا این اندازه با شور و اشتیاق وصف ناپذیری پای صندوق های رای نرفته بودم. پس از یک روز کاری سخت بیش از دو ساعت در صف طویل اخذ رای و انتخابات ایستادم و رای خود را با علاقه بسیار به صندوق انداختم.

در این انتخابات اکثریت قاطع ایرانیان- چه داخل و چه خارج- به این نتیجه رسیده بودند که باید با گستردگی هرچه تمام شرکت نمایند و برای تغییر وضعیت ناموزون موجود وارد انتخابات شوند ولی غاقل از اینکه بر سر آنها کلاه خواهد رفت و آنچه حاصل خواهد شد چیزی است ورای همه این شور و اشتیاق ها.

دولت به ملت خیانت کرد. نهادهای مسئول برگزاری انتخابات آشکارا برای تداوم قدرت دولت نهم به رای و نظر ملت در یک حرکت و سناریوی سازماندهی شده پشت نمود. اکنون و پس از این سناریوی زشت و کثیف٬ سکوت و یاس و سرخوردگی در چهره مردم اکثر استان های کشور محسوس و مشهود است. مردم نتیجه اراده و حضور حداکثری خود را برای اصلاح وضعیت موجود ندیدند. وزارت کشور آشکارا با تقلبات و تخلفات بارز خود نتیجه آرا را تغییر داد و بالعکس نمود.

در این انتخابات ملت ایران در هر نقطه ای از جهان با شور و شعف خاصی شرکت نمودند تا به روند غلط اداره کشور جواب "نه" بدهند اما نمی دانستند که اینگونه در بازی خائنانه قدرت قدرتمداران مات و مبهوت می شوند.

من رای می دهم.

من رای می دهم چرا که از وضعیت فعلی جامعه ایران ناراضی ام:

اقتصاد ایران اقتصاد بیماری است. نرخ تورم نرخ بالایی است. رکود و بیکاری بیداد می کند. آزادی های سیاسی٬ مدنی و اجتماعی کمتر به چشم می خورد. فشار زیادی بر مطبوعات تحول خواه وارد است. دانشجویان سیاسی و مخالف دولت به زندان می روند. بسیاری از مدیران و مسئولین دولتی از کارایی مناسب برخوردار نیستند. ایران وجهه بین المللی خوبی در نزد کشورهای پیشرفته دنیا ندارد و...

من رای می دهم چرا که چاره دیگری جز این ندارم.

من رای می دهم و به اصلاح طلبان و تحول خواهان رای می دهم چرا که در صورت رای ندادن من ها٬همین وضعیت بغرنج جامعه تمدید و حتی بدتر می شود.

من رای می دهم و به میرحسین موسوی رای می دهم.